Κιρσοί της λεκάνης

Οι κιρσοί της μικρής λεκάνης είναι μια κοινή ασθένεια σήμερα που επηρεάζει πολλές γυναίκες ηλικίας 25 έως 40 ετών. Διαφορετικά, η ασθένεια ονομάζεται σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου ή σύνδρομο πυελικής φλεβικής συμφόρησης. Η αιτία αυτού του προβλήματος είναι η αντίστροφη ροή του αίματος μέσω της φλέβας των ωοθηκών, η οποία συμβαίνει ως αποτέλεσμα της συμπίεσης των αγγείων. Δηλαδή, η φλεβική διάταση των πυελικών φλεβών είναι μια ασθένεια που σχετίζεται άμεσα με τη μείωση της ελαστικότητας του τοιχώματος της φλέβας.

Πολλοί γιατροί θεωρούν ότι αυτή η παθολογία είναι κάτι εξωτικό και κάνουν μια τέτοια διάγνωση εξαιρετικά σπάνια. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η παθολογία μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορα συμπτώματα και πάντα κυριαρχεί ένα σύνδρομο έντονου πόνου. Εξαιτίας αυτού, οι περισσότεροι ειδικοί μπερδεύουν τους κιρσούς των πυελικών οργάνων με διάφορες ορμονικές ή γυναικολογικές ασθένειες φλεγμονώδους φύσης. Αλλά ακριβώς από την έγκαιρη διάγνωση των κιρσών της μικρής λεκάνης εξαρτάται η ποιότητα ζωής μιας γυναίκας και η ευκαιρία να τεκνοποιήσει στο μέλλον. Γιατί αναπτύσσεται αυτή η ασθένεια, ποια συμπτώματα εκδηλώνεται και πώς αντιμετωπίζονται οι κιρσοί της πυέλου; Θα μιλήσουμε για όλα αυτά σε αυτό το άρθρο.

Χαρακτηριστικά της ανάπτυξης κιρσών της λεκάνης

Ένα τέτοιο φαινόμενο όπως οι κιρσοί των ωοθηκών και της μήτρας είναι γνωστό στην ιατρική εδώ και πολύ καιρό. Αυτή η ασθένεια εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του '80 και δεν έχει μελετηθεί πλήρως μέχρι σήμερα. Και κάθε χρόνο, οι περιπτώσεις αυτής της παθολογίας γίνονται όλο και πιο συχνές, αφού ο τρόπος ζωής των περισσότερων ανθρώπων έχει αλλάξει κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν καθιστική δουλειά και ακολουθούν ανθυγιεινό τρόπο ζωής. Ο μηχανισμός ανάπτυξης κιρσών της μικρής λεκάνης πυροδοτείται από διάφορες ορμονικές αλλαγές, καθώς και από την αυξανόμενη πίεση της μήτρας στα αγγεία της μικρής λεκάνης, που συνήθως παρατηρείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Στα πυελικά αγγεία αρχίζει να εμφανίζεται συμφόρηση, η οποία προκαλεί την ανάπτυξη της νόσου.

Ο αλγόριθμος για την ανάπτυξη της παθολογίας έχει ως εξής:

• Το αγγειακό σύστημα της μικρής λεκάνης είναι αρκετά περίπλοκο και αποτελείται από μεγάλα αγγεία, τα οποία με τη σειρά τους χωρίζονται σε μικρότερες φλέβες. Επιπλέον, η δομή της λεκάνης στις γυναίκες και στους άνδρες είναι κάπως διαφορετική, γεγονός που εξηγεί την εμφάνιση αυτής της ασθένειας κυρίως στις γυναίκες.
• εμφανίζεται συμπίεση των αιμοφόρων αγγείων, καθώς και απόφραξη των φλεβών, λόγω της οποίας αλλάζει ο τόνος των αγγειακών τοιχωμάτων και διαταράσσεται η διαδικασία ροής αίματος από τις βαθιές φλέβες της λεκάνης.
• λόγω δυσλειτουργίας, οι φλέβες της λεκάνης δεν είναι σε θέση να εκτελέσουν σωστά τις λειτουργίες τους. Αυτό οδηγεί σε εξέλιξη της ανεπάρκειας της φλεβικής βαλβίδας.
• αρχίζει να εμφανίζεται συμφόρηση στα πυελικά αγγεία, η οποία οδηγεί στην ανάπτυξη κιρσών της μικρής λεκάνης.

Σε αντίθεση με τους κιρσούς των ποδιών που συνοδεύονται από προεξοχή των φλεβών στα κάτω άκρα, οι κιρσοί της λεκάνης στις γυναίκες περνούν απαρατήρητες, αφού προσβάλλονται οι φλέβες που βρίσκονται βαθιά στη λεκάνη. Ως εκ τούτου, πολλές γυναίκες μπορεί να μην υποψιάζονται καν ότι έχουν αυτή την παθολογία. Αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ένα κύριο σύμπτωμα που υποδηλώνει την παρουσία ενός προβλήματος σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις. Και αυτό το σύμπτωμα είναι ο πόνος, που χαρακτηρίζεται από ένταση και διάρκεια και συνήθως παρατηρείται πριν από κρίσιμες μέρες ή μετά από έντονη σωματική καταπόνηση.

Αιτίες ανάπτυξης συνδρόμου πυελικής φλεβικής συμφόρησης

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η ασθένεια εμφανίζεται κυρίως λόγω αλλαγών στα ορμονικά επίπεδα. Και οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία είναι οι πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη αυτής της παθολογικής διαδικασίας. Τα έγκυα κορίτσια και οι γυναίκες που εργάζονται σε δύσκολες σωματικές συνθήκες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε κιρσούς της λεκάνης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτός ο τύπος κιρσών μπορεί να αναπτυχθεί κατά την εφηβεία, η οποία συνοδεύεται επίσης από αλλαγές στα ορμονικά επίπεδα.

Η πιο κοινή αιτία της νόσου είναι η εγκυμοσύνη.

Αλλά σε αντίθεση με την πορεία της νόσου στην ενήλικη ζωή, στην περίπτωση αυτή η παθολογία είναι ασυμπτωματική. Και το μόνο πράγμα που σας επιτρέπει να υποψιάζεστε την παρουσία ενός προβλήματος είναι η αύξηση της ποσότητας της κολπικής έκκρισης. Δηλαδή, μπορούμε να πούμε ότι οι κύριοι λόγοι για την ανάπτυξη κιρσών της μικρής λεκάνης είναι οι ορμονικές αλλαγές στο σώμα και η εγκυμοσύνη. Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι λόγοι για την ανάπτυξη της νόσου:

• συγγενής δυσπλασία συνδετικού ιστού. Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται στο 30% των ανθρώπων και χαρακτηρίζεται από λέπτυνση και στροβιλισμό των φλεβών, καθώς και αδυναμία των φλεβικών βαλβίδων.
• δύσκολες ή πολλαπλές γεννήσεις. Διάφορες επιπλοκές κατά τη διαδικασία του τοκετού ή τη γέννηση ενός μεγάλου εμβρύου οδηγούν σε διακοπή της εκροής αίματος στις φλέβες της μικρής λεκάνης.
• εγκυμοσύνη με πολλά έμβρυα ταυτόχρονα. Αυτό οδηγεί σε αύξηση του φορτίου στο σώμα, ειδικά στα πυελικά αγγεία.
• ορισμένες γυναικολογικές παθήσεις?
• μακροχρόνια χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών.
• θεραπεία με ορμονικά φάρμακα.
• ανάστροφη κάμψη της μήτρας.

Υπάρχουν επίσης οι ακόλουθοι παράγοντες που προκαλούν την ανάπτυξη κιρσών της λεκάνης:

• σοβαρό σωματικό στρες, όπως η συνεχής άρση βαρών.
• όρθια ή καθιστή εργασία.
• καθιστικός τρόπος ζωής?
• αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων?
• σεξουαλικές δυσλειτουργίες, όπως η έλλειψη οργασμών.
• συχνή χρήση διακοπτόμενης σεξουαλικής επαφής.

Αλλά η πιο κοινή αιτία ανάπτυξης της παθολογίας εξακολουθεί να είναι η εγκυμοσύνη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της ζωής, σχεδόν το 30% των γυναικών πάσχει από σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου. Βασικά, τα συμπτώματα της νόσου αρχίζουν να εμφανίζονται μετά τις 8 εβδομάδες κύησης.

Ταξινόμηση της νόσου

Ανάλογα με τη φύση της πορείας, οι κιρσοί της μικρής λεκάνης μπορεί να είναι 2 μορφών:

• κιρσοί του περινέου και των εξωτερικών γεννητικών οργάνων. Εάν η ασθένεια εξελιχθεί, οι κιρσοί μπορεί να εξαπλωθούν στην εσωτερική επιφάνεια του μηρού.
• σύνδρομο φλεβικής πυελικής συμφόρησης.

Αυτή η ταξινόμηση δεν είναι ευρέως διαδεδομένη στην ιατρική, καθώς και οι δύο αυτές μορφές προκύπτουν ταυτόχρονα ως συνέπεια η μία της άλλης. Οι διεσταλμένες φλέβες του αιδοίου παρατηρούνται αρκετά συχνά σε έγκυες γυναίκες και στις περισσότερες περιπτώσεις η παθολογία υποχωρεί από μόνη της μετά τον τοκετό, αλλά όχι πάντα. Ανάλογα με το μέγεθος των κατεστραμμένων φλεβών και τη θέση της παθολογίας, διακρίνονται 3 μοίρες:

• πρώτου βαθμού. Η κατεστραμμένη φλέβα φτάνει σε διάμετρο όχι μεγαλύτερη από 5 mm, εντοπίζεται σε οποιοδήποτε φλεβικό πλέγμα της μικρής λεκάνης και χαρακτηρίζεται από μια πορεία αιμοφόρων αγγείων σε σχήμα τιρμπουσόν.
• δεύτερου βαθμού. Η διάμετρος της φλέβας μπορεί να είναι από 6 έως 10 mm και συνήθως παρατηρείται με τον συνολικό τύπο των κιρσών, που εντοπίζονται στις ωοθήκες ή τη μήτρα.
• τρίτου βαθμού. Η κατεστραμμένη φλέβα ξεπερνά τα 10 mm σε διάμετρο με ολική κιρσοκήλη ή κύρια εντόπιση.

Ανάλογα με τον βαθμό ανάπτυξης της νόσου, επιλέγεται μια κατάλληλη μέθοδος θεραπείας. Για τον πρώτο και δεύτερο βαθμό των κιρσών της μικρής λεκάνης, ο γιατρός συνήθως συνταγογραφεί συντηρητική θεραπεία, η οποία αποτελείται από αλλαγές στον τρόπο ζωής, ειδικές ασκήσεις και χρήση φαρμάκων. Αλλά το τρίτο στάδιο της παθολογίας μπορεί να θεραπευτεί μόνο μέσω χειρουργικής επέμβασης.

Συμπτώματα κιρσών της λεκάνης

Μια ασθένεια όπως οι κιρσοί της πυέλου, τα συμπτώματα της οποίας είναι ποικίλα, συχνά συγκαλύπτεται ως άλλες ασθένειες του αναπαραγωγικού συστήματος. Το κύριο σημάδι της παθολογίας είναι ο έντονος πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα, ο οποίος εμφανίζεται χωρίς προφανή λόγο και μπορεί να ακτινοβολεί στην οσφυϊκή περιοχή ή στο περίνεο. Επίσης, ο πόνος συνήθως συνοδεύεται από αβάσιμες βλεννώδεις εκκρίσεις από τον κόλπο, οι οποίες αυξάνονται στη δεύτερη φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου.

Συμπτώματα: έντονος οξύς πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς πριν και κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

Επίσης, εάν υπάρχουν κιρσοί της πυέλου, τα συμπτώματα μπορεί να είναι τα εξής:

• έντονος οξύς πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα πριν και κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.
• αυξημένη ευαισθησία του περινέου και του κόλπου.
• παρατυπίες εμμήνου ρύσεως?
• αίσθημα βάρους στη λεκάνη όταν στέκεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα.
• κνησμός και δυσφορία στην περιοχή του αιδοίου.
• η παρουσία διογκωμένων φλεβών και φλεβών αράχνης στο περίνεο, χαρακτηριστικό των κιρσών.
• δυσάρεστες αισθήσεις, δυσφορία κατά τη διάρκεια της οικειότητας.

Μπορεί επίσης να υπάρχουν προβλήματα με την τεκνοποίηση και διαταραχές στη διαδικασία της ούρησης, για παράδειγμα, αυξημένη συχνότητα. Και στην περίπτωση μιας τέτοιας μορφής της νόσου όπως οι κιρσοί των γεννητικών οργάνων, μπορεί να εμφανιστεί αιμορραγία και οξεία θρομβοφλεβίτιδα των φλεβών του περινέου. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι είτε ήπια είτε έντονα και μπορεί να παρατηρηθεί είτε ένα σύμπτωμα είτε ένα ολόκληρο σύμπλεγμα συμπτωμάτων. Αυτό είναι που δυσκολεύει τη διάγνωση ενός τέτοιου φαινομένου όπως οι κιρσοί των πυελικών οργάνων στις γυναίκες.

Συνέπειες κιρσών της λεκάνης

Αυτός ο τύπος κιρσών δεν είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη ασθένεια. Και η έγκαιρη διάγνωση της παθολογίας θα σας επιτρέψει να απαλλαγείτε γρήγορα από το δυσάρεστο φαινόμενο με τη βοήθεια μιας σωστά επιλεγμένης πορείας θεραπείας. Αλλά είναι συνήθως αρκετά δύσκολο να εντοπιστεί έγκαιρα η ασθένεια και πολλές γυναίκες ζουν με αυτό το πρόβλημα χωρίς καν να το γνωρίζουν. Και καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι ακόλουθες σοβαρές επιπλοκές αρχίζουν να αναπτύσσονται στο σώμα:

• δυσλειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος, που οδηγεί σε στειρότητα.
• νευρασθένεια ως αποτέλεσμα του συνδρόμου πόνου.
• φόβος οικειότητας λόγω συνεχούς πόνου κατά τη σεξουαλική επαφή.
• φλεγμονή της μήτρας και των εξαρτημάτων.
• ασθένειες της ουροδόχου κύστης?
• αιμορραγία της μήτρας.

Οι κιρσοί της λεκάνης στις γυναίκες, χωρίς την κατάλληλη θεραπεία, συνεχίζουν να αναπτύσσονται και να εξαπλώνονται σε παρακείμενα όργανα και μέρη του σώματος. Και στο 5% των περιπτώσεων υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης φλεβικής θρόμβωσης και πνευμονικής εμβολής, που είναι θανατηφόρα νοσήματα.

Διάγνωση και θεραπεία κιρσών της λεκάνης

Λόγω της γενικότητας των συμπτωμάτων και της εντόπισης των συμπτωμάτων της νόσου, οι κιρσοί της μικρής λεκάνης είναι αρκετά δύσκολο να διαγνωστούν. Και μόλις πριν από 20 χρόνια, η σωστή διάγνωση έγινε μόνο στο 2% των περιπτώσεων. Η λανθασμένη διάγνωση του προβλήματος μερικές φορές οδηγούσε ακόμη και στην αφαίρεση της μήτρας, η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με τη χρήση σύγχρονου διαγνωστικού εξοπλισμού. Σήμερα, για να γίνει σωστή διάγνωση, πραγματοποιείται πλήρης ολοκληρωμένη εξέταση με τη συμμετοχή γυναικολόγου και φλεβολόγου.

Ένας δημοφιλής τύπος θεραπείας για τη νόσο είναι η λαπαροσκόπηση.

Μετά από ενδελεχή συνέντευξη και εξέταση του ασθενούς, ο γιατρός συνταγογραφεί τις πιο ακριβείς μεθόδους για τη διάγνωση των κιρσών της πυέλου σήμερα:

• λαπαροσκόπηση?
• Φλεβογραφία;
• Dopplerography αιμοφόρων αγγείων;
• Υπερηχογράφημα του φλεβικού συστήματος;
• επιλεκτική ωοθηκογραφία;
• αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία.
• Ποικιλογραφία.

Ο γιατρός μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει πρόσθετες εξετάσεις, όπως εξετάσεις αίματος και ακτινογραφίες, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στην ακριβέστερη αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς. Μετά την ακριβή διάγνωση, ο γιατρός επιλέγει την καταλληλότερη θεραπεία, σκοπός της οποίας είναι:

• ομαλοποίηση του αγγειακού τόνου.
• βελτίωση της παροχής αίματος στους ιστούς.
• εξάλειψη των συμπτωμάτων?
• αποτρέποντας την ανάπτυξη συμφόρησης και διάφορες επιπλοκές.

Η θεραπεία των κιρσών των πυελικών φλεβών πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική και βασική θεραπεία, χειρουργική επέμβαση, καθώς και θεραπεία με λαϊκές θεραπείες. Η βασική θεραπεία της νόσου περιλαμβάνει:

• τακτικές θεραπευτικές ασκήσεις.
• ειδική δίαιτα?
• ντους αντίθεσης?
• φορώντας ειδικά εσώρουχα.

Επίσης, αν χρειαστεί, θα πρέπει να αναθεωρήσετε την καθημερινότητά σας. Εάν η αιτία της ανάπτυξης των κιρσών είναι το σωματικό στρες λόγω της ιδιαίτερης φύσης της εργασίας, πρέπει να μεταφερθείτε σε ευκολότερη εργασία. Η φαρμακευτική θεραπεία των κιρσών της πυέλου συνίσταται στη χρήση των ακόλουθων φαρμάκων:

• φλεβοτονική?
• εντεροροφητικά;
• αντιοξειδωτικά?
• phleboprotectors;
• ορμονικά φάρμακα.

Η χειρουργική επέμβαση συνταγογραφείται μόνο σε προχωρημένο στάδιο των κιρσών, εάν η συντηρητική θεραπεία είναι αναποτελεσματική ή εάν είναι αδύνατο να εξαλειφθεί το σύνδρομο του πόνου. Μεταξύ άλλων, ο γιατρός μπορεί να συστήσει τη χρήση φυτικών θεραπειών που περιέχουν πικραλίδα, ιπποκάστανο ή chaga.